dec 04

Terugblijk op zondag 12 november – deel 2

Van Kees Schaaf

IN HET PROGRAMMABOEKJE INSPIRATIE & BEZINNING las ik over de avond van zondag 12 november georganiseerd in samenwerking met de 20+ eetgroep van de jongeren. Hún uitnodiging voor een thema-avond over door hen aangedragen vragen, gericht aan alle leeftijden. “Om van elkaar te leren. Dat is wat de jongeren willen”, zo stond er te lezen. Nou, dát wilde ik ook wel want wat weet ik eigenlijk van onze twintigers, hoe zij de kerk beleven en het geloof en hoe zij dat een plaats geven in hun leven?

Het was mooi om mee te maken dat massaal door ouderen gehoor gegeven was aan deze uitnodiging. Ik was bepaald niet de enige. Nadat nog wat tafels waren bijgeschoven en de grote zaal van de Magneet helemaal gevuld was, opende Nettie van Trigt de avond waarbij zij ook ds. Piet Schelling introduceerde die deze avond als “moderator” zou optreden om e.e.a. in goede banen te leiden.

Eerste ronde: een gezellig samenzijn met een welgevulde kom soep en klaargemaakte broodjes (dankzij een flinke groep vrijwilligers die dit allemaal hadden voorbereid !).
Ik raakte in gesprek met één van de jongeren en realiseerde me hoe weinig we hen echt ontmoeten.

In de tweede ronde, zo legde ds. Schelling uit, zouden Marja Dijkshoorn en Bart de Vos ieder een vraag aan elkaar stellen en die beantwoorden. Bart de Vos trapte af met de vraag hoe ouderen omgaan met het bidden voor de maaltijd in een groter gezelschap met vrienden/bekenden die niet allemaal christen zijn.
Blijkbaar een goede vraag want niet alleen Marja reageerde: we zaten direct in het groepsgesprek.
Sommigen bidden vooraf thuis, anderen nemen hun eigen moment van stilte te midden van het rumoer. Expliciet om stilte van het hele gezelschap vragen voor jezelf vonden de meesten ongepast en te claimend.

In haar vraag verwoordde Marja hoe zij de jongeren miste in de wekelijkse kerkdiensten. Hoe dat zo kwam?
Bart en anderen gaven aan dat zij keuzes moeten maken in hun tijdsbesteding en dat er tegenwoordig op zondagmorgen (i.t.t. vroeger) nog wel wat te kiezen valt. En dat bij die keuze de vorm van de kerkdienst meespeelt nl. dat je met zijn allen in de banken zit en alles van één kant komt. Het is niet interactief. Wat dat betreft gaat het er in de 20+ eetgroep anders aan toe en daar hebben zij naar hun gevoel dus meer aan. En dat telt toch ook mee in het kerk zijn, niet alleen de eredienst?

In de derde ronde gingen we uiteen in vier grote groepen om over twee onderwerpen te praten, één over de stelling “Het is vanzelfsprekend om op je 18e belijdenis te doen”, de tweede over de vraag “Hoe speelt het geloof / de kerk in jouw leven”. In mijn groepje kwamen we alleen aan het eerste toe en ontspon zich een levendig gesprek hierover.
Wat me opviel bij de jongeren is dat zij vooral bezig waren met de vraag wat de kerk van hen verwacht, wat de regels zijn en hoe zij daarmee moeten omgaan. Zij dachten dan ook dat de ouderen het wel vanzelfsprekend zouden vinden dat jongeren rond hun 18e belijdenis doen. Dat bleek niet het geval. De ouderen gaven aan dat het niet in de eerste plaats om kennis gaat, dat geloven een proces is en dat je dat moeilijk in je eentje kunt.
En ook dat belijdenis doen betekent dat je er op een zelf gekozen moment aan toe bent om samen met je medegelovigen te zeggen dat je zoveel van God hebt gehoord en ervaren dat je voortaan verder met hem wilt leven.

In het nagesprek (vierde ronde) onder regie van ds. Schelling, die tijdens de groepsgesprekken bij elke groep een tijdje was aangeschoven, kwam vooral de vraag aan de orde op welke manier meer gelegenheid tot ontmoeting tussen jongeren en ouderen georganiseerd zou kunnen worden want dit smaakt naar meer!
De ideeën varieerden van een mogelijkheid tot vragen stellen in de dienst, een ontmoeting voorafgaande aan de kerkdienst tot het meedoen van ouderen aan de bijeenkomsten van de 20+ eetgroep.

Ikzelf had na deze avond de indruk dat bij de jongeren veel vragen leven over kerk, geloof en hoe dat een plaats te geven en dat zij in de 20+ eetgroep een gezellig en zinvol platform hebben om elkaar te ontmoeten en met deze vragen bezig te zijn, inclusief groeps-app 😉 . Daar ben ik blij om.

Tegelijk lijkt het er inderdaad op dat wij als ouderen en jongeren ieder zo onze eigen manier gevonden hebben om kerk te zijn. Niks mis mee maar het mag best een beetje meer samen en door elkaar.

Fijne avond. Goed idee!
Kees Schaaf