dec 27

Preek van de Week – 2e Kerstdag

Gemeente van onze Heer,

Tegenwoordig loopt bijna iedereen wel met een fototoestel in zijn mobieltje op zak. Er hoeft maar iets te gebeuren of iemand legt het wel vast. Op Facebook zie ik zo met regelmaat wat gemeenteleden op hun ochtendwandeling hebben gezien. En als iemand een ontmoeting met een engel zou hebben gehad, zou die foto op Facebook, denk ik, heel vaak gedeeld zijn.

De herders uit het in Lucas 2 vertelde verhaal, hadden geen mobieltjes en geen fototoestellen. Maar ze hadden wel wat meegemaakt. Ze hadden engelen gezien die hen over de geboorte van het Kerstkind hadden verteld. Hun nieuwsgierigheid was gewekt. Hier moesten ze wat mee. Het was in hun ogen onbestaanbaar dat ze bleven waar ze waren. De woorden van de engelen dwongen hen op weg. Dat kind waarover gesproken was, moesten ze zien.

Toen was het ook wel een voordeel dat er toen nog geen Facebook was. Tegenwoordig zou meer dan de  helft van de herders eerst even een selfie van zichzelf met de engelen hebben willen posten voordat er weer iets anders gedaan kon worden. Nu konden ze gelijk op weg. En ze kwamen bij Jozef, Maria en het kind.

Het thema voor deze dienst is Licht en Vrede. Dat zijn geen woorden die met kerst verrassen. Kerst is immers vanouds een feest van vrede. Maar tegelijk blijven het woorden die steeds opnieuw naar een invulling zoeken. Laat ik het zo zeggen. Tl-licht is ook licht, maar velen zullen met kerst toch eerder aan warm kaarslicht denken dan aan een koele Tl-balk. Vrede kan de afwezigheid van strijd zijn, maar dat betekent dan nog niet dat mensen elkaar hebben gevonden. Licht en Vrede zijn uitdagingen. Zo is ook de gang naar het Kerstkind een uitdaging.

Kerken en traditionele geloofsgemeenschappen in het algemeen hebben het moeilijk in deze tijd. De kerkelijke betrokkenheid loopt in Nederland elk jaar terug. Maar dat kan, geloof ik, nog niet van de populariteit van het kerstfeest gezegd worden. Nu kunnen we daar schamper over doen dat het vooral een commercieel feest is geworden. Maar dat is mij iets te gemakkelijk. In allerlei kerstreclames zie ik inderdaad dat bedrijven willen verdienen, maar dat doen ze toch vaak door aan te haken bij de oude kerstgedachte van verbinding. Er wordt toch een sfeer neergezet waarin het wordt aangemoedigd met elkaar aan tafel te zitten.

Maar ook al is er een basale kerstgedachte nog steeds in onze cultuur aanwezig, is dat alles wat met kerst gezegd kan worden? Licht en Vrede kunnen inderdaad in een kerstcommercial worden uitgebeeld. Op Facebook kom ik dezer dagen veel warme plaatjes tegen. Maar laat ik het zo zeggen. Het gaat er met kerst toch ook om dat Licht en Vrede bij ons persoonlijk binnenkomt. Zijn Licht en Vrede de woorden waarmee wij ons eigen leven kunnen typeren? Is ons eigen leven Licht en Vrede?

Om naar het Kerstkind te gaan, moesten de herders hun schapen wel even alleen laten. Om de vrede in ons eigen leven te kunnen ervaren, moeten we soms wel het een en ander loslaten. Want laten we eerlijk zijn, we kijken niet naar elke ontmoeting uit. Tussen jou en de mensen die je rond kerst ontmoet, kan oude pijn zitten. Een voorbeeld, het is soms lastig om als de ideale schoonzoon aan tafel te zitten als je jezelf herinnert hoe aan het begin van je relatie dezelfde schoonouders lieten blijken jou niet echt te zien zitten. Soms zitten herinneringen een echte ontmoeting in de weg. Soms lukt het niet om je echt te geven doordat je nog steeds de pijn voelt van een eerdere afwijzing.

Licht en Vrede zijn uitdagingen, zei ik zojuist. Soms moet je heel veel achter je laten om opnieuw te beginnen. Een enkele week geleden voerde ik een telefoongesprek. Het was tussen een moeder en haar zoon helemaal misgegaan. Ik sprak met de moeder en die vond dat haar zoon zijn excuses moest aanbieden. Ik belde met de zoon en die vond dat zijn moeder eerst haar excuses moest aanbieden. Ik kon tegen beiden er niet anders van maken dan dat ik zag dat beiden heel veel pijn hadden van de situatie. Ik heb beiden gevraagd of ze iets van de pijn van de ander konden begrijpen. Het begon heel aarzelend, maar er begon toch begrip te komen voor de pijn van elkaar. Het deed mij goed toen ik hoorde dar ze een paar dagen later toch samen een kop koffie hadden gedronken.

Rond het Kerstkind gebeuren nog steeds wonderen. Mensen raken even de last van het verleden kwijt om zich open te stellen voor een boodschap van hoop waardoor de weg naar God en naar elkaar weer gevonden kan worden. Daarbij gaat het om meer dan het mooie plaatje. Kerst gaat om Licht en Vrede in onze harten. Dat was wat Maria in haar hart bewaarde. Ook wij mogen dat meenemen.

Amen