jun 04

Inspiratie en Bezinning: Verslag PELGRIMSTOCHTEN

Op 8 mei werd in de Oude Kerk het thema “Pelgrimeren“ besproken. De ervaringen van twee Pelgrimages werden uiteengezet aan ongeveer 50 belangstellenden.  

Als eerste kreeg Frank van Zelst het woord. Hij had vanaf huis al fietsend, zonder training vooraf, de afstand van ongeveer 2.100 kilometer overbrugd naar Santiago de Compostella.

Frank kwam tot het besluit om deze tocht te beginnen na het voor zichzelf formuleren van waar hij mee bezig was: o.a. een druk beroepsmatig bestaan, een overvolle sociale agenda en andere vragen, die hij op het beeldscherm in een powerpoint presentatie weergaf.

Hoewel hij deze tocht niet uit religieus oogpunt was begonnen, maar meer, om zichzelf beter te leren kennen, kwam hij door andere al of niet fietsende pelgrims in aanraking met de religieuze aspecten van zijn pelgrimage.

Dagelijks fietste hij afstanden van gemiddeld 60 kilometer.

Zijn route voerde nadat hij Nederland verlaten had, door België en Noord Frankrijk naar Parijs.

Daarna werd de Atlantische kust opgezocht en ging de tocht door Les Landes, een vlak gebied in het zuidwesten. Het moeilijkste stuk kwam vanaf de Spaanse grens, waar Frank de Pyreneeën moest bedwingen, voordat hij na 42 dagen in de pelgrimsstad aankwam.

Onderweg werden grotere en kleinere kerken bezocht en overnachtte hij in instellingen, die voor pelgrims beschikbaar waren. Hier liet hij zijn pelgrimspas afstempelen, benodigd voor de Oorkonde, die in de kathedraal van Santiago de Compostella wordt uitgereikt, als je tenminste de laatste 200 kilometer, voorzien van stempels, fietsend hebt afgelegd.

Zijn wens, om het grote wierookvat te zien zwaaien tijdens de mis in de kathedraal, ging niet in vervulling, ondanks het bijwonen van meerdere vieringen.


Na de pauze kregen Hannie en Peter van Rijs de gelegenheid, met hun presentatie te vertellen over hun pelgrimsreis, de Via Francigena. Zij waren die begonnen op Tweede Paasdag, in het Engelse Canterbury en beëindigden die 96 dagen later op het Sint Pietersplein in Rome, na 2.500 kilometer.  Hun tocht ging te voet, met allebei een rugzak, die gevuld 8 kilo woog, waarvan 6 kilo bagage, inclusief een piepklein tentje, dat echter maar sporadisch moest worden gebruikt.

Na elke10 dagen lopen namen ze een dag rust, die hard nodig was, om weer op verhaal te komen en ook vanwege de praktische dingen, zoals een wasbeurt voor de bagage.

Hannie en Peter hebben hun pelgrimstocht gemaakt, om samen tot een aantal besluiten te komen.

Ze wilden er o.a. achter komen, hoe ze hun leven moesten inrichten, nu ze met pensioen waren gegaan.

Peter had hiervoor een notitieboekje gekocht, om hun besluiten vast te leggen. Want wat weet je na drie maanden nog, hoe die tot stand waren gekomen, zonder geheugensteun?

Nadat de pastoor in de kathedraal van Canterbury hun pelgrimstocht had ingezegend, ging het tweetal op pad.

Dagelijks werd het volgende overnachtingsadres telefonisch gevraagd, of er plaats was voor hen.

Na de overtocht over het Kanaal liepen Peter en Hannie door het lege Noord Frankrijk, langs de slagvelden, naar Reims, waar de kathedraal werd bezocht.

Daarna ging het in zuid-oostelijke richting steeds verder, naar Zwitserland en over de Alpen, met als hoogste punt de Grote Sint Bernard, op 2.473 meter hoogte. Vaak moesten ze door sneeuwvelden, maar ze bereikten zonder problemen Noord Italië.

Nu ging de temperatuur omhoog en werd het stuk door de rijstvelden van de Po-vlakte erg warm. Maar daarna kwam Toscane, met overnachtingen in Lucca en Sienna.

Uiteindelijk werd Rome bereikt, waar  Peter en Hannie door hun kinderen en aanhang werden ingehaald.

De Oorkonde werd, na het overhandigen van de volgestempelde pelgrimspas, uitgereikt in de nederlandse Friezenkerk, waar de mis werd gevierd.

Tijdens de tocht bezochten ze zo mogelijk de kerken, waar ze langs kwamen, maar gezien de foto’s werd ook regelmatig verkwikking gezocht op een terrasje.

Peter en Hannie hebben een geweldige ervaring opgedaan. Ze hebben veel mensen ontmoet in de overnachtingsadressen en er ook nieuwe vrienden leren kennen.

Hierna konden nog vragen worden gesteld aan de pelgrimsreizigers, die hierop hun antwoorden ter aanvulling gaven.

Ds. Van der Hauw bedankte met een boeket aan het einde van de avond Frank, Peter en Hannie voor hun openheid over hun pelgrimstocht en besloot de avond met het voorlezen van Psalm 131.

De algemene conclusie was, dat het een heel geslaagde avond was, onder dankzegging aan de organisatie.

Anton en Corrie Schipper