jun 02

Een kijkje in het leven van……. ‘poortwachter’ Jochem Keijzer.

Wie kent hem niet, onze koster, ‘poortwachter’ Jochem! Deze ‘titel’ kreeg Jochem, enigszins verrast, van ds. Korf, die op 21 februari ds. Rianne Noordzij verbond aan de gemeente Maasland en Jochem toen ‘poortwachter’ noemde……. Jochem zelf had ook weleens van ‘drempelbewaarder’ gehoord. Zo kunnen we Jochem dus ‘koster’, ‘poortwachter’ en ‘drempelbewaarder’ noemen!

Jochem, inmiddels 68 jaar, is een geboren en getogen Maaslander, georiënteerd op het Westland. Hij was de derde van vier kinderen. Zijn moeder kwam oorspronkelijk uit de Gereformeerde Bond, zo kreeg ook Jochem te maken met de bijbehorende strenge zondagsregels. Toch mocht hij later op dansles. In 1977 trouwde Jochem met Lenie. Het geloof bleef een rol spelen, mede doordat Lenie ook uit een gelovig gezin kwam. Tradities, zoals het zondagse koffiedrinken bij de ouders, werden in ere gehouden. Vanaf 1978 wonen ze op de Ruwaard. Ze kregen twee kinderen. In het dagelijkse leven werkte de inmiddels gepensioneerde Jochem ‘in de tuin’, voor het grootste deel ‘in de aubergines’. Daarnaast was en is hij lid van twee koren: het Vlaardingse ‘Shantykoor’ en ‘het Westlands mannenkoor’. Hij slaat, als het maar enigszins kan, geen repetitie over!

Dat bij Jochem ‘de appel niet ver van de boom valt’ blijkt uit het volgende. Als kind maakte hij in 1968 samen met zijn ouders de overstap van de Beatrixlaan naar het Kerkplein. Immers zijn vader werd na het overlijden van Cor Voogt de ‘nieuwe’ koster. Daar hoorde ook het runnen van het sigarenwinkeltje bij. “Dat was wel wennen voor ons allemaal”, vertelde Jochem. Al gauw zette Jochem zich verdienstelijk in en leerde zo ‘de fijne kneepjes van het kosters vak’. Hij herinnerde zich uit die tijd de vele trouw- en rouwdiensten, ook werden er concerten gegeven. Zo weet hij nog dat in 1979 het Duitse 1000 man sterke “Fischerkoor” in Maasland te gast was. “De kerk was afgeladen vol. Daarnaast moesten alle koorleden nog eens bij heel wat gastgezinnen ondergebracht worden!”                                                                                                                    In 1988 werd Jochem officieel ‘hulpkoster’. Nauwgezet en zich zeer verantwoordelijk voelend vatte hij zijn taak op. “Ik lag er wel eens wakker van”, herinnert hij zich.                                          

 

Op de vraag “heb je ook nog hobby’s’?”,  antwoordt hij: “Heb je even….?” Hij noemt dan zijn volkstuin, deze vraagt wel de nodige tijd en energie, maar gééft ook veel energie! Jochem is lang actief geweest binnen de korfbalvereniging ODO. Met Lenie maakte hij veel vakantiebusreizen.  Ook fotografeert Jochem graag en zoals al eerder is genoemd: zingen is zijn grote passie! Over zingen gesproken: als lievelingslied noemt Jochem ‘Lichtstad met uw paarlen poorten’. Dit lied werd gezongen tijdens de afscheidsdienst van zijn vader.                                              

Na het samengaan van de Gereformeerde kerk en de Hervormde kerk en de daarmee gepaarde noodzakelijke  aanpassingen in de Oude Kerk, werd Jochem de koster. Hij werd verantwoordelijk voor met name de ‘zondagse’ diensten. Aanvankelijk had hij best wel wat moeite met de vervanging van de kerkbanken. Inmiddels is hij meer dan gewend aan de ‘nieuwe’ opstelling van het meubilair, “van toegevoegde waarde”, benadrukt hij. Op de vraag wat hem zo aantrekt in de functie van koster noemt Jochem: de ontmoeting met mensen en, “ja, je wilt dat alles tot in de puntjes goed gaat”. Hij is erg te spreken over de goede samenwerking met de kerkrentmeesters en met Lia de Vos die van maandag t/m zaterdag  verantwoordelijk is voor het beheer van de kerk.                       

Aan alles is te merken dat Jochem het prima naar zijn zin heeft als ‘koster’, of wel ‘poortwachter’, of wel ‘drempelbewaarder’.



Een nieuwe rubriek

Uit de in december 2020 gehouden enquête bleek de wens voor een rubriek, waar de gemeenteleden aan het woord komen. Carina Westerhof en Hans van Santen hebben deze uitdaging aangenomen. Zij gaan op pad om met gemeenteleden te spreken.

Het resultaat van die gesprekken lezen wij dan terug in de nieuwe rubriek van de OP WEG: “Een kijkje in het leven van ……”.

Wellicht wordt u ook benaderd voor een gesprek? Zeg dan niet te snel nee!

Hebt u een tip? Neem gerust contact op met Hans of Carina.

De redactie wenst hen veel succes met deze leuke uitdaging en hoopt dat de lezers veel leesplezier beleven aan deze rubriek.